اگر در این روزگار کسی به سلامتی از تاریکی خارج می شود و نورانی می گردد و به آن نور حرکت می کند؛آیا قدر این نورانیت را می داند و ارزشش را درک می کند ؟!!
خداوند ، نور آسمانها و زمین است[1]و بندگان مؤمنش را از ظلمت به نور خارج می کند واین نورانی کردن آن مقدار اهمیت دارد که خداوند این مهم را به صیغه مضارع - که دلالت بر استمرار دارد - به خودش نسبت می دهد[2] .
اگر کلام الله (قرآن ) را به دلالت ولی الله (امام معصوم)تلاوت کنیم روشنگریش را می یابیم ؛ وجود نازنین امام صادق سلام الله علیه در این إخراج خداوند مؤمنین را از طلمت بسوی نور می فرمایند :خداوند به سبب ولایت امام عادل که از جانب خودش انتخاب می شود مؤمنین را از ظلمت گناه به نور توبه خارج می کند.[3]
ادامه مطلب...
|
همین آخریها |
|
|
اگر توفیق شود، هفتهی آینده بهروز میشویم.
پیوندها
برچسبها: کلیات
