ماچراباورمان نیست که باید برویم؟!

حواسمان نیست؟ اتفاقاً شاید حواسمان هم هست! هرکار که می‌خواهیم می‌کنیم. هرچه می‌خواهیم می‌گوئیم!
دروغ‌گوی حرفه‌ای شده‌ایم. با زبان سخت از صداقت می‌گوئیم و نیرنگ و دروغ را پشت نگاهمان پنهان می‌کنیم؟
از خداوند، تصویر سازی عاشقانه می‌کنیم و به خلق الله تحویل می‌دهیم! بی‌آن‌که در آن حقیقتی نهفته باشد!
پول حرام، عقیده‌ی نادرست، مردم آزاری و... همه و همه را پشت چهره‌ای دوست داشتنی از خود پنهان می‌کنیم.
راستی! ما چرا باورمان نیست که باید برویم؟