چه مینویسید؟ امتحان دارید؟
انفجار... حملهی انتحاری...
قرار است به خاطر هر انفجار در کدام طبقهی بهشت جایتان دهند؟
راستی معیار انفجار چیست؟ شرک؟
چه کسانی در نزد شما مشرکاند؟
کسانی که به ملائکهی الهی ایمان دارند؟ کسانی که به حجتهای الهی معتقدند؟
کسانی که به آنچه خدا به عنوان راه نجات خلق کرده متوسل میشوند؟
ببخشید مزاحم درس و امتحانتان شدم...
به سما قمر، به نبی ثمر،بفاطمه دُر، به علی گهر
به حسن جگر، به حسین پسر، چه نجابتی، چه اصالتی
به ملک مطاع ، به خدا مطیع ، به مرض شفا ،به جزا شفیع
چه مقام بندگیش منیع ، به چه بندگی و اطاعتی
خم زلف او چه شکن شکن، به مثال نقرهی خام تن
سپری به کتف و کفن به تن، به چه قامتی و قیامتی
ز جلو نظر سوی قبله گه ، زقفا نظر سوی خیمه گه
که نموده شد به قدش نگه به چه حسرتی و چه حالتی
ز قفا دو زن شده نوحه گر، یکی عمه گشت و یکی پسر
که نما به جانب ما نظر به اشارتی و نظارتی
این شعر منتسب به ناصرالدین شاه است
شاید میرویم روضه تا بلکه حاجتی روا شود و دعایی مستجاب...
شاید میرویم روضه تا گریهای کنیم و خالی بشویم از این روزگار ...
شاید میرویم روضه تا حال کنیم؟! راستی ما برای حال کردن آمدیم؟!
...
در همهی این صورتها آخرش میهمان امام حسین علیه السلام هستیم. یعنی اگر کسی به خاطر همینها هم آمد ارزشمند است. نباید به او خرده گرفت و یا بدگوئی کرد و یا... اما لااقل این را باید دانست:
عزای حسینی واقعاً عزاست. واقعاً ماتم است. نه تعارف است، نه بازی و نه حتی یک کار فرهنگی برای آنها که عشق کار فرهنگی دارند و در این شهوت خود اعمال عبادی-مثل نماز- را در حد این واژهها سبک میشمرند!!
ما به مجلس عزا میرویم نه از برای خودمان که برای عرض تسلیت به صاحب عزا، و اعلام همدردی با او، و ابراز انزجار از قاتلین نامرد...
در این میان اگر گریهمان هم نگرفت، خیالی نیست، حالت گریه و غم به خود میگیریم.
حالا اگر صلاح بود شاید حاجتی هم گرفتیم...
این حرفهای من یک نقطهی آرمانی بود. اگر آرمان را هم دم دست ندیدی و خواستی حال کنی و خالی شوی و ... بازهم به روضه برو. ارباب کریم است. اما بدان که یک اصل پرمحتوا وجود دارد و آن عزاداری به معنای عزاداری است...
آتش مخلوق خداست، هرچقدر هم که زبانه بکشد، بسوزاند و شعله ور شود، باز هم مخلوق خداست.
جهنم بزرگ ترین کمینگاه آتشین، همان که لرزه بر اندام می اندازد در صورتی می سوزاند که خدا بخواهد.
اگر خداوند اراده کند همهی گناهان را می بخشد و دیگر جهنم و آتش کاری نخواهند کرد.
قُلْ یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ
بگو: «اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کردهاید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مىآمرزد، همانا او بسیار آمرزنده و مهربان است.
پس اگر شنیدی قطره اشکی آتش جهنم را بر گریه کن خاموش می کند تعجب نکن چرا که خداوند بخاطر دوست داشتن بهترین بندگانش، بیشترین خطاها را به ارزان ترین شکل می خرد.
هرچند که اشک حسینی دُر گرانی است، به هر کس ندهند...
منبع: فطرت
میخواهیم حرف نگفتهای نمانده باشد