شعری در رثای حضرت علیاکبر علیه السلام
یم فاطمی، دُر سرمدی،گل احمدی، مه هاشمی
ز سرادقات محمدی طلعت ظهور جلالتی
ز سرادقات محمدی طلعت ظهور جلالتی
به سما قمر، به نبی ثمر،بفاطمه دُر، به علی گهر
به حسن جگر، به حسین پسر، چه نجابتی، چه اصالتی
به ملک مطاع ، به خدا مطیع ، به مرض شفا ،به جزا شفیع
چه مقام بندگیش منیع ، به چه بندگی و اطاعتی
خم زلف او چه شکن شکن، به مثال نقرهی خام تن
سپری به کتف و کفن به تن، به چه قامتی و قیامتی
ز جلو نظر سوی قبله گه ، زقفا نظر سوی خیمه گه
که نموده شد به قدش نگه به چه حسرتی و چه حالتی
ز قفا دو زن شده نوحه گر، یکی عمه گشت و یکی پسر
که نما به جانب ما نظر به اشارتی و نظارتی
این شعر منتسب به ناصرالدین شاه است
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر ۱۳۹۰ ساعت 8:32 توسط علی مهدوی
|
میخواهیم حرف نگفتهای نمانده باشد