یم فاطمی، دُر سرمدی،گل احمدی، مه هاشمی
                                              ز سرادقات محمدی طلعت ظهور جلالتی

به سما قمر، به نبی ثمر،بفاطمه دُر، به علی گهر
                                             به حسن جگر، به حسین پسر، چه نجابتی، چه اصالتی

به ملک مطاع ، به خدا مطیع ، به مرض شفا ،به جزا شفیع
                                             چه مقام بندگیش منیع ، به چه بندگی و اطاعتی

خم زلف او چه شکن شکن، به مثال نقره‌ی خام تن
                                             سپری به کتف و کفن به تن، به چه قامتی و قیامتی

ز جلو نظر سوی قبله گه ، زقفا نظر سوی خیمه گه
                                            که نموده شد به قدش نگه به چه حسرتی و چه حالتی

ز قفا دو زن شده نوحه گر، یکی عمه گشت و یکی پسر
                                           که نما به جانب ما نظر به اشارتی و نظارتی

این شعر منتسب به ناصرالدین شاه است