ما، زندگی و امام زمان عليه السلام 6
قانون ششم
دوستی میگفت در هزارهی سوم باید عقاید و ایدوئولوژی خود را صادقانه بیان کنی. یعنی مخفی کاری در باورها در اصول اخلاقی در هزارهی سوم بیمعناست.
من نمیدانم تا چه حد حرف آن دوستم درست است. اصلاً راست میگفت یا اشتباه میکرد. اما این را میدانم که این نسخه های بشری برای من و تو که شیعه هستیم الزام آور نیست. چه بسا کلیتشان با دین ما در تضاد باشد. مثلاً ما در دینمان مقولهای داریم به نام تقیه. که عمل به آن به مساوات دینداری معرفی شده است.
اما تقیه در تمام ارکان و تمام حوزههای شخصی وجود ندارد. فرض کنید روزی مسافر زاهدان هستید. از اطراف مسجد مکی زاهدان رد میشوید. اگر فکر کنید جان شما به خاطر شیعه بودن در مخاطره است چه بسا نباید در گفتگویتان با همسفران یا کسانی که کاری با آنها دارید نشان دهید که شیعهی دوموتوره هستید و شروع کنید ملعون یک و دو سه را بلند بلند، لعن کردن. این میشود نوعی تقیه. اما همانطور که عرض شد همیشه این اتفاق نمیافتد. مثلاً حالا که در همین شهر شیعه نشین هستید نباید اعتقاد راسختان را به امام زمان علیه السلام پنهان کنید. اتفاقا موضوع امام زمان علیه السلام را باید علنی کنید طبق همان قانونی که دوست من گفته بود و ما هم احتمال میدهیم درست باشد.
در محل کار، در محل سکونت، بین رفقا و ... همه جا باید خوت را فردی شیعه، معتقد به امام زمان علیه السلام و منتظر ظهور وی معرفی کنی. شک نکن این کار ریا نیست، تبلیغ است. تبلیغ نام امام. با این کار، مثل یک کتاب به مجموعه کتب یادآوری امام زمان علیه السلام اضافه میشوی. کتابی زنده، متحرک و امیدوار.
قانون ششم ما این است: مخفی کردن نام امام زمان علیه السلام در دلها ممنوع است. باید شیعهی مهدوی علیه السلام بودن را فریاد بزنید. نام امام زمان باید از پستوی بی دردسر ذهن خارج شود و در ظاهرمان آشکار شود. به نحوی که هر که ما را دید به یاد حضرتشان بیفتد.
اگر چنین قانونی را رعایت کردید الهی درد و بلایتان بخورد بر سر بعضیها...
برنامه ششم
چی فکر کردی؟ تازه کار دارد سخت میشود. فکر کردی از فردا بروی داد بزنی من امام زمانی هستم و تمام؟
اگر اینطور فکر کردی باید بگویم: زرشک
از امروز که میخواهی خودت را یادآور نام مولا کنی باید قوانین زیر را رعایت کنی:
۱-رعایت اخلاق حسنه
مطمئن باش شیطان سراغ آدم فاسق نمیرود. سراغ تو خواهد آمد و با وسوسههایی مثل خود برتربینی تو را به راهی میکشاند سراسر غرور، خودبینی، بداخلاقی و ... اَه اَه که این جور آدمها چقدر دل آدم را میزنند.
با رعایت قوانین شرعی با مردم رابطهی دوستانه برقرار کنید. تواضع داشته باشید و به دیگران احترام بگذارید.
۲-رعایت قوانین اجتماعی و مدنی در صورتی که با شرع در تضاد نباشند.
نمیخواهم بگویم قوانین راهنمایی رانندگی الزام شرعی دارد یا ندارد. اصلاً به منچه اما وقتی به عنوان فردی امام زمانی شناخته شدی جان هرکی دوست داری ورودممنوع نرو، چراغ قرمز را رد نکن، متین باش...
۳-ظاهر مناسب
لباس مرتب، عطر مناسب(البته برای آقایان)، حضور فاخر در اجتماع و ... را فراموش نکن. فقط جان عزیزت تندروی نکن. فردا نگی برای اینکه خودم را امروزی نشان بدهم دیگه چادر سرم نمیکنم. یا اینکه هم چادر سرم میکنم هم قر و اطوار میام هم با نامحرم کلکل میکنم هم ...
۴-پرهیز از افراط(البته این تذکر تکراری اما مهم است
)
موارد قبلی باعث نشود حد و حدود شرعی را رعایت نکنی ها...
۵-پرهیز از سوء استفاده
لعنت خدا بر آنانی که در سوء استفاده از نام مولا-خصوصاً در چند سال اخیر- از هیچ کاری مضایقه نکردند
نمیدانم از نافهمیشان بوده است(که اگر همین است نفرینم را پس میگیرم) یا با قصد تخریب فرهنگ مهدویت این کار را کرده اند.
خلاصه مواظب همدیگر باشیم تا از این نام و از این دین سوء استفاده نکنیم.
شاید در این مورد مطلب مستقلی بگوئیم، ان شاء الله.
۶-دعا
دعا کنید خداوند چنین توفیقی را از ما نگیرد که احیای نام امام علیه السلام به زیبا ترین شکل، بهترین امر به معروف است.
۷-بسّه دیگه
بعدی
میخواهیم حرف نگفتهای نمانده باشد