ما زندگی و امام زمان علیه السلام 7
قانون هفتم
وقتی در یک جامعه موضوعی اعتقاد عموم و یا بخش قابل توجهی از جامعه میشود، باب سوء برداشت و سوء استفاده از آن اعتقاد هم باز خواهد شد.
مهدویت و اعتقاد به مولای دوازدهم نیز از این قاعده مستثنی نیست.سخن اصلی و قانون هفتم ما همان است که بارها در لابه لای بندهای قبل به آن اشاره کرده ایم و از باب اهمیت موضوع مجبوریم مستقلاً و به تشریح از آن سخن بگوئیم و آن این است:
به جای اینکه بهخاطر خود و آبروی خود و جایگاه خود و جیب خود از نام امام زمان علیهالسلام هزینه کنیم، از نام و آبرو و جایگاه و جیب خود برای نام مولا خرج کنیم.
قانون سختی است. خیلی درد دارد. اما چاره ای نیست. باید تن داد.
یک وقت فکر نکنی فقط فلان سیاستمدار چنین قانونی را نقض میکند هرگز!
هرگاه دیدی سخن گفتن از نام امام برای تو باعث جاه و جلال و شهرت میشود بدان در معرض خطری. و هرگاه دیدی سخن گفتن از نام ایشان برای تو موجب گرفتاری یا تمسخر دیگران یا از دست دادن جایگاه اجتماعی و شغل و ... خواهد شد بدان که نباید از آن سرباز زنی حتی به قیمت ...
که این همان هزینه کردن از خویش است برای او که بهترین است.
اما عقلانیت را فراموش نکن...
شلوغ بازی در نیاور. داد و قال لازم نیست. عاقل باش. فهیم باش. فاخر باش. متشخص باش و بر این بلندا که ایستادی از مولای غریبت سخن بگو. و تقیه را فراموش نکن. و کیان و موجودیت شیعه را به خطر نیانداز.
ضمناً شیطنت هم نکن...
تسویه حسابهای شخصی ات را به پای تبلیغ اسم مولا نریز! مثلاً: مدتها دنبال بهانه ای بودی تا با فلانی دعوا کنی، یا حالش را بگیری یا از جایی که کار میکنی خلاص شوی یا ...، خدایمان وکیل در این حالت پای امام زمان عليه السلام را وسط نکش.
اگر اخراجت کردند بیجهت بهانه نیاور که بیدین بودند و از آنجا رفتم! اگر دعوا کردی نگو که بی اعتقاد بود و حالش را جا آوردم! و هزاران کار بی شرمانه از این دست که در فرهنگ ما به فور دیده میشود.
برنامه هفتم:
۱-هر جا دیدی از نام مولا سوء استفاده میشود، با لحاظ کردن شرایط امر به معروف و نهی از منکر، از این امر و نهی غافل مشو.
۲-برای رهایی از چنین دامی مرتب و همیشه به پیشگاه امام توسل کن و توسل کن و توسل کن...
میخواهیم حرف نگفتهای نمانده باشد