ما، زندگی و امام زمان علیه السلام 9
قانون نهم
ما هیچ تعیین تکلیفی در مورد ظهور امام زمان علیه السلام نمیتوانیم بکنیم. ظهور یک امر الهی است و زمانش را خداوند خود میداند و خواستن یا نخواستن ما در اصل موضوع، هیچ دخالتی نخواهد داشت.
ظهور امام علیه السلام به زمینه سازی یا زمینه نسازی ما! متوقف و معطل نیست. اصولاً خواست الهی لنگ کار من و شما نیست. که ما از سر خوشی شام چرب سر شب یا روحیات اجتماعی داد و قال کنیم که تا ما نخواهیم آقا نمی آید و یا تا ما زمینه سازی نکنیم فرجی حاصل نمی شود و تا ما ...
این از همان منیت های بی اساس و شیطانی است که روح و روان بسیاری از ما را آلوده کرده است و به تفکرات غلط دامن زده است.
تنها نقشی که ما میتوانیم داشته باشم یک نقش احتمالی البته با احتمال پر رنگ است. آن هم نه در اصل ظهور بلکه در زمان آن است. به این ترتیب که اگر دعای واقعی کنیم شاید این امر زودتر اتفاق بیفتد. فقط همین
پس مراقب باشیم سرمان کلاه بیجهت نرود!
بحث و بررسی در مورد اثبات گفته های بالا فراتر از حوصلهی ما و تناسب این سطور است. بنابراین اگر دوست داشتید لینکهای زیر را بخوانید.
http://www.fetrat.com/WFM_Article.aspx?FLD_ID=478
http://www.fetrat.com/WFM_Article.aspx?FLD_ID=479
برنامه نهم
اگر واقعاً میخواهیم در زمان حیاتمان امر عظیم و الهی ظهور را درک کنیم:
بعد از هر نماز واجب، در مواقع استجابت دعا(از جمله زمان باران یا غروب آفتاب ...) عاجزانه از خداوند ظهور حضرتشان را طلب کنیم. از گناه دوری کنیم که گناه دعا را بی اثر میکند.به دیگر شیعیان نیز موارد مذکور را یادآوری کنیم که این خود امر به معروف و نهی از منکر است.
میخواهیم حرف نگفتهای نمانده باشد