شايد به اين حرف ما بخندند. اصلاً چه اهميتي دارد؟! خوب بخندند. اصلاً ما هم با آن‌ها مي‌خنديم! شايد به خاطر اين حرف به ما بگويند مشرك! خوب بگذار بگويند. ما قرن‌ها است از اين حرف‌ها مي‌شنويم.
شايد تعجب كنند. شايد بي‌تفاوت باشند. شايد بروند سركوچه بايستند و  هروقت ما رد مي‌شويم به‌هم نشانمان دهند. اما بعيد است كه اين‌قدر بي‌كار باشند و اصولاً بعيد است برايشان اين‌قدر موضوع با اهميتي باشد.
بنده‌هاي خدا نمي‌دانند كه طفل چيست و پدر كيست؟ نمي‌دانند ارباب يعني چه و رعيت يعني چه؟!
بنده‌هاي خدا چه مي‌دانند كه خداوند متعال به واسطه‌ي شما روزي مي‌دهد و به واسطه‌ي شما بلا را از شيعيان و محبينتان دفع مي‌كند.
بنده‌هاي خدا  نمي‌دانند چرا هزار تيرشان به سنگ خورد تا بل‌كه شيعه را از صفحه‌ي روزگار حذف كنند. بيچاره‌ها نمي‌دانند كه اين ماندگاري از لطف شما بود. اما يك روز كه آفتاب ظهورتان طلوع كند خواهند فهميد كه چرا مي‌گوييم: ما زنده‌ايم به لطف شما يا صاحب الزمان...