مقایسه میان آدم‌ها کار راحتی نیست. مخصوصاً وقتی با اغراض شخصی و عصبانیت‌ها هم‌راه می‌شود. اگر از اصل پرهیز از قیاس میان آدم‌ها هم چشم‌پوشی کنيم، باید گفت سمت و سوی این قیاس باید حداقلی از وجدان و انصاف را در برداشته باشد که البته این انصاف الزاماً به معنای گذر از عذاب  سرای عقبی نیست. گاهی این قياس‌ها یعنی ضایع کردن حق یک انسان و تهمت زدن به او.
اگر آدمی در نماز خواندن کاهل باشد و ما از عصبانیت انگ نامسلمانی به او بزنیم قطعاً مسئول بوده جای‌گاه خود در آن دنیا را آتشین‌تر خواهین نمود.
از این دست قیاس‌ها -متاسفانه- در جامعه‌ی ما زیاد است و از جمله‌ی آن‌ها مقایسه‌ی برخی خانم‌های جامعه با عایشه است. عبارت "زنان موتور سوار و عایشه‌ی شتر سوار"  شعار معروفی بودکه  زیاد شنیده‌ بودیم. والبته مانند آن در گفتارهای افرادی که خود را مسئول نهی از منکر در جامعه می‌دانند بسیار شنیده می‌شود.

حالا سؤال ما این است که با چه مجوزی زنان شیعه را با چنین الفاظی خطاب می‌کنید؟!

این زنان هرچه باشند نوعاً شیعه و محب اهل بیت و حتی نماز خوان و معتقد به اصول شیعه‌ی اثنی عشری هستند. گرچه حجابشان خلاف شرع محمدی صلی الله عليه و آله  و کردارشان نادرست و عملشان گناه کبیره است اما هرچه باشند نمی‌توانید و حق ندارید آنان را با فردی مثل عایشه مقایسه کنید.

فساد در عمل یک موضوع است و فساد در عقیده موضوعی دیگر. وقتی فردی فساد در عمل داشته باشد نباید او را متهم به فساد در عقاید کرد مگر آن‌که موضوع محرز گردد.
وانگهی حتی پیروان عایشه را نیز نمی‌توان عایشه‌ی زمان نامید! که سخن پیرامون این گزاره از حوصله‌ی بحث خارج است اما به همین اکتفا می‌کنیم که: این خط قرمز به حدی است که تسری دادن آن به زنان شیعه امری محال است و کسی که این قیاس را انجام می‌دهد امر به منکر کرده است و نهی از معروف!
خلاصه مواظب باشیم سراي عقبی را بیش از این برای خود سخت نکنیم.