من هم شیعه هستم

چه چیزی ما را در برابر خداوند مغرور می‌کند؟ مگر ما چه هستیم و چه داریم؟هر لحظه ممکن است دارائی‌های ما فنا شود. از مال و فرزند و دوستان بگیر تا سلامت تک‌تک اعضای بدن. از امنیت و آرامش تا آسایش جسم و جان.

چند شب پیش بود که کنار دست یکی از اقوام در ماشینش نشسته بودم. ناگهان داشت تصادف بدی رخ می‌داد که مقصر همو بود ولی خدا رحم کرد و اتفاقی نیفتاد. آن فرد بی آن‌که شکر خدا را بر لب جاری کند با غرور گفت: من تصادف نمی‌کنم! راستی این "من" چقدر ارزش دارد! واقعاً خدا به ما رحم کند با این همه غروری که در برابر او به خرج می‌دهیم!!