چيزی نمانده است. رجب سريع تر از زمان درحال سپری است و اگر توشه ای برنگيريم متضرر خواهيم بود.
خداوند به نشانه ها و به حجت ها و دلايلش فراخوانده است. در ميان آن ها نعماتی قرار داده تا هر کس که بخواهد و توفيق يابد چيزی برای خود بياندوزد. از جمله ی آن ها رجب است. فرصتی نيکو برای توبه و جلب رضايت الله تعالی.
روزه ی اين ماه -گرچه به تابستان است- سوز قيامت را فرو می نشاند. استغفار اين ماه -هر چند که کوتاه است- اما گناهان بزرگ را سبب مغفرت می شود. کار خير دوچندان است و عمل نيکو بيش از هميشه ماجور است.
پس چه نيکوست تا در اين چند روز باقی فرصت را دريابيم که "چون ابر در گذر است"
دعا کنيم. بسيار دعا کنيم که پيوند آدمی با خيرالهی در دعا نهفته است. دعا دعا دعا...
دعا ظرف بزرگی است که هرچه از آن برگيری تمام نمی شود. حق متعال نخواهد گفت بسيار دعا کردی همين بس است بلکه قانون او می گويد هر چه دعا کنی باز کم است.
از دعا غافل نشويم. برای خود، برای پدر و مادر، برای زنده و مرده، کوچک و بزرگ، پير و جوان، فقير و غنی که دعای برای ديگران باب خيری خواهد بود برای خود ما.
دعا در ماه رجب به استجابت بسيار نزديک تر است پس چه باک داريم تا فرج مولايمان را در اين ماه از خدا بخواهيم. از خدا بخواهيم که هم اکنون، آری هم اکنون امام ما را برساند که از لطف خدا هيچ چيز بعيد نيست.