من هم شیعه هستم

به نظر شما این پدر چه حالی دارد؟ آن کودک چطور؟
ببینید چطور کودک بی‌مهابا به آغوش پدر رفته و او چطور سرش را بالا آورده تا کودک از ابراز احساسش کم نیاورد. به تلاش پنهان پدر نگاه کنید. هوای کودک را دارد وگرنه او بر زمین خواهد افتاد.

راستی در پیش زمینه فکری یا خاطرات کودک چه حقیقتی نهفته؟
پدر، امنیت، آرامش، دوست داشتن...
حتماً با خودش می‌گوید: درآغوش پدر شیرجه بزن او هوایت را دارد، مثل همیشه.

حالا که هم بزرگ شده‌ایم، وجود چنین پدری را در تمام سطوح و لایه‌های زندگی با قدرتی بیشتر نیاز داریم. نیاز نداریم؟
یک نقطه‌ی امن، یک محل رجوع، یک پشتوانه، بی‌نقص و مطمئن...

شیرجه و پدری که هوایت را دارد.
نگاه شیعه به ائمه خود چنین است...